Jakie są emisje w łańcuchu wartości (zakres 3)?

Zakres 3 to wszystko poza zakresem 1 i 2

Zakres 3 to emisja, która powstaje w pozostałej części łańcucha wartości: nie własne obiekty (zakres 1) i nie zakupiona energia (zakres 2), ale wszystko przed i po. Pomyśl o emisji u dostawców, w transporcie przez strony trzecie, w produkcji zakupionych surowców, w podróżach służbowych, w dojazdach pracowników do pracy, i w użytkowaniu oraz utylizacji własnego produktu przez klienta. GHG Protocol dzieli zakres 3 na piętnaście kategorii, podzielonych na upstream (przed własną działalnością) i downstream (po niej).

Dla większości mniejszych dostawców pełne obliczenie zakresu 3 nie jest osiągalne: wymaga danych od dostawców i klientów, które często nie są dostępne. Jeśli lista pytań dotyczy zakresu 3, a to obliczenie nie istnieje, zwyczajową odpowiedzią jest to, że przedsiębiorstwo nie przeprowadziło jeszcze tego obliczenia — jest to stan faktyczny, nie niedostateczność oceniana tutaj. Kto już obliczył zakresy 1 i 2, może przedstawić te liczby jako budulec; patrz bezpośrednia emisja gazów cieplarnianych i pośrednia emisja z zakupionej energii co dokładnie pod to podlega. Pytanie o zakres 3 często pojawia się wraz z pytaniem o cel redukcji: bez porządku w zakresach 1 i 2 zwykle nie można jeszcze udzielić sensownej odpowiedzi na to ostatnie pytanie.

Podział pochodzi z GHG Protocol

Podział na zakresy 1, 2 i 3 jest określony przez GHG Protocol, międzynarodowy standard, na którym oparte są niemal wszystkie listy pytań klientów dotyczące emisji. Zakres 3 jest w nim zdefiniowany jako emisja pośrednia, która nie podlega zakresowi 2, podzielona na piętnaście standardowych kategorii opisanych w protokole.