Ποιος πρέπει να ανεβάσει το ερωτηματολόγιο του πελάτη μας

Ποιος πατά το κουμπί, είναι μια εσωτερική διαδικασία

Ποιος ανεβάζει τη λίστα ερωτήσεων και την υποβάλλει, δεν το καθορίζει το Supplia — είναι μια επιλογή που κάνει η ίδια η εταιρεία, όπως ακριβώς ποιος υπογράφει τις ετήσιες οικονομικές καταστάσεις ή ποιος ενημερώνει το εμπορικό μητρώο. Στην πράξη, συνήθως είναι εκείνος που έχει τις περισσότερες απαντήσεις έτοιμες: σε μια λίστα κυβερνοασφάλειας συχνά κάποιος με υπόβαθρο IT ή compliance, σε μια λίστα βιωσιμότητας συχνά ο υπεύθυνος για την ποιότητα ή τη βιωσιμότητα, και σε μια λίστα ασφαλιστών ή τραπεζών συχνά η χρηματοοικονομική. Το Supplia συμπληρώνει τις απαντήσεις από το αρχείο της αλυσίδας, αλλά η επιβεβαίωση ανά απάντηση — ναι ή όχι — και η υποβολή στο πύλη του πελάτη παραμένουν μια ενέργεια της ίδιας της εταιρείας.

Αυτό που είναι πράγματι σχετικό για το ερώτημα «ποιος», είναι ποιο μέρος του αρχείου αφορά η λίστα. Μια λίστα που ρωτά κυρίως για τον αριθμό εγγραφής και τη διεύθυνση της έδρας συνήθως είναι γρήγορη να επιβεβαιωθεί από όποιον έχει πρόσβαση στο αρχείο, χωρίς να χρειάζεται κάποιος εξειδικευμένος. Μια λίστα που αφορά τα δέκα μέτρα του άρθρου 21 παράγραφος 2 της οδηγίας NIS2, ή τα μέτρα ελέγχου του Παραρτήματος A του ISO/IEC 27001, απαιτεί περισσότερο κάποιον που μπορεί να αξιολογήσει αυτές τις απαντήσεις πριν κάνει κλικ στο «ναι». Το σύστημα αναγνωρίζει τις ερωτήσεις και προτείνει την απάντηση· η ουσιαστική επαλήθευση παραμένει δουλειά ανθρώπων.

Γιατί αυτό βρίσκεται εκτός του πεδίου εφαρμογής του Supplia

Το Supplia δεν εξηγεί, δεν πιστοποιεί και δεν αξιολογεί τίποτα, και δεν συνδέεται ποτέ σε μια πύλη τρίτου — η υποβολή στην πύλη του πελάτη είναι και παραμένει μια ενέργεια της ίδιας της εταιρείας, που εκτελείται από όποιον ορίζει η εταιρεία για αυτό. Αυτό δεν προκύπτει από ένα συγκεκριμένο άρθρο του νόμου, αλλά από τη φύση της πλατφόρμας: δεν υπάρχει κεῦμα ή έγκριση από το Supplia, επομένως δεν υπάρχει ούτε ρόλος για το Supplia σχετικά με το ποιος είναι εσωτερικά υπεύθυνος για την υποβολή. Ωστόσο, μπορεί να είναι πρακτικό να καθοριστεί εκ των προτέρων ποιος επιβεβαιώνει ποιο μέρος — για παράδειγμα ποιος ελέγχει τα δεδομένα για τον αριθμό των υπαλλήλων και ποιος αξιολογεί τις ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση AI — ώστε κάθε λίστα να μην κοστίζει πάλι επιπλέον εργασία.