γιατί πρέπει να συμπληρώνω συνεχώς τις ίδιες ερωτήσεις για διαφορετικούς πελάτες

Τα ίδια πεδία, διαφορετική συσκευασία

Αυτό συμβαίνει επειδή η πλειοψηφία των ερωτήσεων δεν προέρχεται από τον εν λόγω πελάτη, αλλά από μια κοινή πηγή: ένας νόμος, ένα πρότυπο ή ένα τυπικό έντυπο που κάθε αγοραστής λαμβάνει λίγο πολύ αυτούσιο. Ερωτήσεις για τον αριθμό των υπαλλήλων, τον κύκλο εργασιών, τις χώρες εγκατάστασης ή ένα πιστοποιητικό ISO εμφανίζονται επανειλημμένως επειδή αυτά τα δεδομένα έχουν ήδη καθοριστεί υποχρεωτικά ή τυποποιημένα αλλού — όχι επειδή κάθε πελάτης έχει αποφασίσει ξεχωριστά ότι θέλει να το γνωρίζει. Ένα βασικό πρότυπο όπως το VSME του EFRAG έχει ακόμη και κατασκευαστεί για αυτό ακριβώς: ένα σταθερό σύνολο πεδίων που πολλαπλοί αγοραστές μπορούν να λάβουν, ώστε ένας πάροχος ΜΜΕ να μην χρειάζεται να εφεύρει μια νέα λίστα ερωτήσεων για κάθε πελάτη.

Η διαφορά μεταξύ των πορτάλ συχνά έγκειται στη συσκευασία, όχι στο περιεχόμενο. Ένας πελάτης ρωτάει «ποια είναι η κύρια έδρα σας», ένας άλλος «πού βρίσκεται το registered office σας» — δύο διατυπώσεις για τη διεύθυνση εγκατάστασης της επιχείρησης. Το ίδιο ισχύει και για τη συνέχεια: η μία λίστα το ονομάζει «σχέδιο συνέχειας επιχειρήσεων», η άλλη «σχέδιο έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση διακοπής», αλλά πρόκειται για ένα σχέδιο για τη συνέχιση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης σε περίπτωση σοβαρής διαταραχής. Όποιος αναγνωρίζει την υποκείμενη ερώτηση, δεν χρειάζεται να σκεφτεί ξανά κάθε φορά τι ακριβώς εννοείται.

Τρεις πηγές που λειτουργούν παντού

Τρεις κανονισμοί εξηγούν το μεγαλύτερο μέρος της επικάλυψης. Ο Νόμος περί Εμπορικού Μητρώου 2007 θέτει ποια βασικά δεδομένα κάθε επιχείρησης είναι καταχωρημένα — όνομα, αριθμός, διεύθυνση, τομέας — και τα πεδία αυτά εμφανίζονται επομένως σχεδόν σε κάθε πορτάλ. Η Οδηγία (ΕΕ) 2022/2464, η CSRD, επιβάλλει αναφορά για τη βιωσιμότητα σε μια ολοένα αυξανόμενη ομάδα επιχειρήσεων, και η υποχρέωση αυτή μεταφέρεται στους προμηθευτές τους, στους οποίους παρουσιάζεται το απλοποιημένο εναλλακτικό σχέδιο VSME του EFRAG ως υποχρεωτικό. Και το άρθρο 21 παράγραφος 2 της Οδηγίας (ΕΕ) 2022/2555, η NIS2, αναφέρει δέκα συγκεκριμένα μέτρα ασφάλειας που πρέπει να λάβουν οι οργανισμοί στους ορισμένους τομείς — τα ίδια δέκα που εμφανίζονται επανειλημμένως σε λίστες ερωτήσεων κυβερνοασφάλειας, συχνά αναγνωρίσιμα από την ταξινόμηση του ISO/IEC 27001 Annex A, το οποίο στην πράξη παρέχει σχετική προσέγγιση.