Καταγράφονται και διατηρούνται τα περιστατικά στα συστήματα;

Η καταγραφή υπάγεται σε περισσότερα μέτρα του άρθρου 21 παράγραφος 2

Δεν υπάρχει ξεχωριστό σημείο "καταγραφή" στο άρθρο 21 παράγραφος 2 της Οδηγίας NIS2. Το ερώτημα σχετικά με την καταγραφή και διατήρηση γεγονότων στα συστήματα αφορά κυρίως το σημείο β, σχετικά με τη διαχείριση περιστατικών, και το σημείο δ, σχετικά με τη συνέχεια επιχειρήσεων και τη διαχείριση κρίσεων. Η καταγραφή είναι το αποδεικτικό στοιχείο με το οποίο μπορείς να ανασυνθέσεις ένα περιστατικό: ποιος έκανε τι, πότε, από ποιο σύστημα. Χωρίς καταγραφές, η διαδικασία διαχείρισης περιστατικών στην πράξη είναι δύσκολη να αποδειχθεί, ακόμα κι αν αυτή η διαδικασία υπάρχει επί χαρτίου.

Αυτό που ακριβώς ρωτά ο πελάτης διαφέρει ανάλογα με τη λίστα ερωτήσεων. Ορισμένα πορτάλ ρωτούν μόνο εάν λαμβάνει χώρα καταγραφή, άλλα ρωτούν για την περίοδο διατήρησης, για ποια συστήματα καταγράφονται, ή για το ποιος έχει πρόσβαση στις καταγραφές. Το τελευταίο ασχετίζεται πάλι με την πολιτική πρόσβασης: εάν οι καταγραφές είναι δυνατό να τροποποιηθούν από τα ίδια άτομα που θα έπρεπε να τις ελέγχουν, είναι τη πολιτική πρόσβασης και τη διαχείριση επιχειρηματικών πόρων σχετικό να αναφερθεί. Εάν δεν έχεις κεντρική καταγραφή ή δεν έχεις καθορισμένη περίοδο διατήρησης, απάντησε με όχι ή "εν μέρει" — ένα ξεχωριστό αρχείο Excel με μηνύματα σφάλματος δεν θεωρείται αυτόματα ως αποδεικτικό στοιχείο, και ένα πλαστό "ναι" δεν είναι λιγότερο πλαστό.

Άρθρο 21 παράγραφος 2, ιδίως στα σημεία β και δ

Το άρθρο 21 παράγραφος 2 της Οδηγίας NIS2 αναφέρει δέκα κατηγορίες μέτρων που πρέπει να λάβει μία οντότητα, βάσει μίας προσέγγισης «όλων των κινδύνων». Η καταγραφή δεν αναφέρεται ρητά ως ξεχωριστή κατηγορία, αλλά στην πράξη υπάγεται στο μέρος β (διαχείριση περιστατικών) και στο μέρος δ (συνέχεια επιχειρήσεων, όπως η διαχείριση αντιγράφων ασφαλείας και η διαχείριση κρίσεων), επειδή τα καταγραμμένα γεγονότα είναι απαραίτητα για να αναγνωρίσεις, να διερευνήσεις και να αποδώσεις λογαριασμό για ένα περιστατικό. Το ποιες ακριβώς απαιτήσεις συνδέει ένας πελάτης με αυτό — περίοδος διατήρησης, κάλυψη, έλεγχος πρόσβασης στις ίδιες τις καταγραφές — δεν εξειδικεύονται στη σαμη την Οδηγία αλλά συχνά συμπληρώνονται στη εθνική μεταφορά ή στο πορτάλ του πελάτη.