hoe geef ik mijn schadehistorie door aan een nieuwe verzekeraar

Schadehistorie geef je op als feitenoverzicht, niet als toelichting

Een nieuwe verzekeraar wil meestal weten: hoeveel schades in de laatste drie tot vijf jaar, wat de oorzaak was, wat de uitkeringsbedragen waren, en of er nog een schade openstaat. Het handigste bewijsstuk is het schadeverleden-overzicht van je huidige of vorige verzekeraar — vaak een "royementsverklaring" of "verzekeringshistorie" genoemd. Daar staan de schades per polisjaar in, inclusief het bedrag dat is uitgekeerd. Heb je dat overzicht niet, dan volstaat meestal een eigen opgave, maar de nieuwe verzekeraar kan om onderbouwing vragen voordat de polis definitief ingaat.

Twijfel je of iets als schade meetelt — bijvoorbeeld een melding die is afgewezen, of een schade die volledig is verhaald op een derde — dan is het preciezer om dat apart te vermelden dan om het weg te laten. Verzekeraars vergelijken dit soort opgaven soms met eigen registratiesystemen (bijvoorbeeld bij fraude- of risicodatabanken), en een onvolledige opgave achteraf is lastiger uit te leggen dan een volledige opgave nu. Dit onderwerp raakt aan hoe een verzekeraar naar het risico van je onderneming kijkt in bredere zin; dat overlapt deels met de vraag wat vul ik in als een verzekeraar naar onze financiële gezondheid vraagt. Let ook op dat een bank vaak weer andere risico-indicatoren opvraagt dan een verzekeraar, ook als de vraag oppervlakkig hetzelfde lijkt — zie waarom de bank hele andere vragen stelt dan de verzekeraar.

Waarom dit niet uit de meegegeven bronnen volgt

Voor schadehistorie is er geen wettelijke bewaar- of opgaveplicht in de bronnen die hier beschikbaar zijn: de Handelsregisterwet 2007 regelt welke basisgegevens van een onderneming zijn vastgelegd, de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme regelt cliëntenonderzoek bij financiële instellingen, en de CSRD-richtlijn regelt duurzaamheidsrapportage. Geen van deze drie zegt iets over de opgave van schadeverleden aan een verzekeraar. Wat een verzekeraar hierover vraagt, volgt uit de eigen acceptatievoorwaarden van die verzekeraar, niet uit een wettelijk voorschrift dat hier is onderbouwd — vul daarom in wat je met een bewijsstuk kunt staven, en laat het overige over aan de vraag zoals die in het portaal van je klant is gesteld.