Το κτίριό μας είναι ενοικιασμένο, ποιος είναι υπεύθυνος για την κατανάλωση ενέργειας στην αναφορά

Το μισθωμένο κτίριο εμπίπτει στο πεδίο 2, όχι στο πεδίο 1

Την κατανάλωση ενέργειας ενός μισθωμένου κτιρίου την αναφέρεις απλώς, ακόμη και αν δεν είσαι ιδιοκτήτης. Αποφασιστικό δεν είναι η ιδιοκτησία του κτιρίου, αλλά ποιος πληρώνει το λογαριασμό ενέργειας και ποιος έχει λειτουργική έλεγχο στη χρήση. Αν νοικιάζετε το κτίριο και η σύνδεση ενέργειας είναι ο ίδιος στο όνομά σας, τότε η κατανάλωση συμπεριλαμβάνεται στο τις έμμεσες εκπομπές από αγορασθείσα ενέργεια (scope 2) της δικής σας επιχείρησης — ακριβώς όπως σε ένα κτίριο που κατέχετε.

Η μόνη περίπτωση κατά την οποία αυτό διαφέρει, είναι αν ο εκμισθωτής αγοράζει την ενέργεια και σας τη χρεώνει χωρίς να έχετε δική σας σύνδεση ή μετρητή — σκεφτείτε μια γραφειακή μονάδα με κόστη υπηρεσιών all-in. Τότε αυτή η κατανάλωση εμπίπτει αυστηρά λέγοντας στις εκπομπές πεδίου 3 του εκμισθωτή, και θα μπορούσατε να την θεωρήσετε ως υπηρεσία με συμβόλαιο. Στην πράξη, οι περισσότερες λίστες ερωτήσεων πελατών ζητούν απλώς η συνολική κατανάλωση ενέργειας ανά έτος της επιχείρησής σας, ανεξάρτητα από αυτή τη διαίρεση — και αυτό το στοιχείο το παίρνετε από τα δικά σας τιμολόγια ή, σε περίπτωση all-in ενοικίασης, από τον εκμισθωτή.

Βάση αυτού: GHG Protocol και VSME-βασικό μοντέλο

Το GHG Protocol διαιρεί τις εκπομπές σε πεδίο 1 (δικές σας πηγές), πεδίο 2 (αγορασμένη ενέργεια) και πεδίο 3 (το υπόλοιπο της αλυσίδας αξίας), και συνδέει το πεδίο 2 με ποιος αγοράζει και καταναλώνει την ενέργεια — όχι με ποιος κατέχει το κτίριο. Για μισθωμένα κτίρια με προσέγγιση "operational control", τη συνηθισμένη μέθοδο για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, η κατανάλωση συμπεριλαμβάνεται στον μισθωτή μόλις αυτός αγοράζει την ενέργεια ο ίδιος. Το VSME-βασικό μοντέλο της EFRAG ζητά στο περιβαλλοντικό μοντέλο το συνολικό ενεργειακό κατανάλωση της επιχείρησης χωρίς να κάνει διάκριση μεταξύ δικών και μισθωμένων τοποθεσιών, πράγμα που συμφωνεί με αυτή τη διαίρεση πεδίου 2.