Nasze biuro jest wynajęte, czyje zużycie energii należy uwzględnić w raporcie

Wynajęta nieruchomość należy do scope 2, a nie do scope 1

Zużycie energii wynajętej nieruchomości zgłaszasz normalnie, nawet jeśli nie jesteś właścicielem. Decydujące znaczenie ma nie własność budynku, lecz kto płaci rachunek za energię i kto ma operacyjną kontrolę nad jej użytkowaniem. Jeśli wynajmujesz nieruchomość i rachunek za energię jest na Twoje nazwisko, wówczas zużycie wlicza się do pośrednich emisji z zakupionej energii (zakres 2) Twojej własnej działalności gospodarczej — dokładnie tak samo jak w przypadku nieruchomości, którą sam posiadasz.

Jedynym przypadkiem, w którym jest inaczej, jest sytuacja, gdy wynajmujący kupuje energię i rozlicza ją Tobie bez posiadania przez Ciebie własnego przyłącza lub licznika — pomyśl o jednostce biurowej z opłatami usługowymi all-in. W takim przypadku zużycie to ściśle mówiąc należy do emisji scope 3 wynajmującego i mogłbyś je traktować jako usługę na zewnątrz. W praktyce większość kwestionariuszy od klientów prosi po prostu o całkowite zużycie energii rocznie z działalności firmy, niezależnie od tego podziału — a tę liczbę otrzymujesz z własnych faktur lub, w przypadku wynajmu kompleksowego, u wynajmującego.

Na czym to się opiera: GHG Protocol i moduł podstawowy VSME

Protokół GHG dzieli emisje na scope 1 (źródła własne), scope 2 (zakupiona energia) i scope 3 (reszta łańcucha wartości) i przywiązuje scope 2 do tego, kto kupuje i zużywa energię — a nie do tego, kto posiada nieruchomość. W wynajmowanych nieruchomościach z podejściem "operational control", będącym powszechną metodą dla MŚP, zużycie energii wlicza się dla najemcy, gdy tylko ten kupuje energię sam. Moduł podstawowy VSME EFRAG pyta w module środowiskowym o całkowite zużycie energii przedsiębiorstwa bez rozróżnienia między lokalizacjami własnymi i wynajmowanymi, co jest zgodne z tym podziałem scope 2.