νέος ασφαλιστής ρωτά για το ιστορικό ζημιών των τελευταίων ετών, τι συμπληρώνω

Το ιστορικό ζημιών είναι μέρος της αξιολόγησης κινδύνου

Ένα παρελθόν ζημιών το αναφέρετε επειδή ο ασφαλιστής βάσει αυτού καθορίζει το ασφάλιστρο και τους όρους, όχι επειδή υπάρχει ξεχωριστή υποχρέωση αναφοράς σε νόμο που το προδιαγράφει ειδικά. Το ερώτημα εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε αίτημα προσφοράς για ασφάλειες επιχειρήσεων: αστική ευθύνη, μεταφορές, κυβερνοασφάλεια, πυρκαγιά. Ο ασφαλιστής θέλει να γνωρίζει πόσες ζημιές υπήρξαν τα τελευταία χρόνια, ποια ήταν η αιτία και τι αποζημιώθηκε. Αυτή είναι η ίδια λογική με το ερώτημα σχετικά με την οικονομική υγεία»: ο ασφαλιστής θέτει τον κίνδυνο απέναντι στο ασφάλιστρο, και το ιστορικό ζημιών είναι γι' αυτό ένας άμεσος δείκτης.

Στην πράξη, η ερωτηματολόγιο ζητάει ένα σύνοψη ανά πολιτικό έτος: αριθμός ζημιών, ποσό ζημιάς σε ευρώ, και συχνά μια εξήγηση για ζημιές πάνω από ένα όριο. Το αποδεικτικό στοιχείο γι' αυτό είναι συνήθως ένα απόσπασμα ζημιών από τον προηγούμενο ασφαλιστή, γνωστό επίσης ως "δήλωση ζημιών" ή "δήλωση μη ζημιών". Αν δεν το έχετε, τότε η δική σας διοίκηση πολιτικής με ημερομηνίες ζημιών και ποσά αποζημιώσεων είναι η εναλλακτική. Αν ένα απόσπασμα ζημιών λείπει τελείως, για παράδειγμα επειδή ο προηγούμενος ασφαλιστής δεν υπάρχει πλέον ή δεν ανταποκρίνεται, τότε το "δεν είναι διαθέσιμο, η εξήγηση στάλθηκε με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο" είναι μια ρεαλιστική απάντηση — ένας ασφαλιστής συνήθως συνηθίζει αυτό στην πράξη.

Πού προέρχεται: ασφαλιστική πρακτική, όχι νόμιμη υποχρέωση αναφοράς

Δεν υπάρχει άρθρο στις παρατιθέμενες πηγές που ρυθμίζει την αναφορά ζημιών σε έναν νέο ασφαλιστή· αυτό προκύπτει από τον τρόπο που οι ασφαλιστές αποδέχονται τον κίνδυνο, όχι από το Handelsregisterwet 2007, το Wwft ή το CSRD. Ωστόσο, το θέμα μερικές φορές αγγίζει την άλλη πλευρά του ίδιου αρχείου: ένας ασφαλιστής που ρωτάει για το ιστορικό ζημιών, συχνά στο ίδιο ερωτηματολόγιο ρωτάει επίσης τη δομή των τελικών δικαιούχων, διότι η έρευνα της ταυτότητας του πελάτη και η αποδοχή κινδύνου συγκεντρώνονται σε μία διαδικασία πρόσληψης. Αυτή είναι μια ξεχωριστή απάντηση με δική της πηγή, και είναι ξεχωριστή από το ζήτημα της ζημιάς.