ile czasu rzeczywiście oszczędza ten system przy listach pytań

Skąd pochodzi oszczędność czasu

Zysk nie polega na samym wypełnianiu, ale na tym, że nie trzeba już wertować dokumentów. Przy każdej liście pytań najwięcej czasu zajmuje szukanie informacji: kto podpisuje, jaki mieliśmy certyfikat, gdzie jest dokument BCP. To szukanie informacji robisz teraz jeden raz, przy pierwszej liście. Później system rozpoznaje to samo pytanie — lub wariant, jak na przykład dziesięciu środków artykułu 21 ust. 2 dyrektywy NIS2 w stosunku do pytania ISO 27001 Annex A na ten sam temat — i od razu przygotowuje odpowiedź z kartoteki łańcuchowej. Ty potwierdzasz tak lub nie, zamiast przepisywać.

Ile to konkretnie zaoszczędza, różni się w zależności od listy i klienta, i wolimy tego nie podawać jako procent, którego nie potrafimy uzasadnić. To, co jest strukturalne: pytania o liczbę pracowników, przychód roczny czy kraje siedziby pojawiają się niemal na każdej liście, niezależnie od tego, czy ma to format bankowy, ubezpieczeniowy czy dotyczący zrównoważenia. To dokładnie te pola, które po pierwszym razie nie wymagają już szukania informacji.

Dlaczego listy się nakładają

Fakt, że nakładanie się nie jest przypadkiem, wynika z samych źródeł. Moduł bazowy VSME z EFRAG i obowiązki sprawozdawcze wynikające z dyrektywy (UE) 2022/2464 (CSRD) pytają w dużej mierze o te same dane biznesowe co lista pytań banku lub ubezpieczyciela: tożsamość, wielkość, lokalizacje. Artykuł 21 ust. 2 dyrektywy (UE) 2022/2555 (NIS2) wymienia dziesięć środków, które pojawiają się w niemal każdej liście kontrolnej dotyczącej cyberbezpieczeństwa, często obok lub zamiast odwołania do ISO/IEC 27001 Annex A. A dane bazowe, takie jak nazwa statutowa i numer rejestracyjny, są już ustalone zgodnie z ustawą o Handelsregister 2007 — nigdy nie trzeba ich na nowo rekonstruować. Ponieważ pytanie podstawowe zawsze dotyczy tych samych danych źródłowych, kartoteka jest jednorazowa, a każda następna lista to głównie potwierdzanie.