bank stelt vragen over een grote betaling op mijn rekening wat antwoord ik

Herkomst en doel van de transactie, niet de bank zelf

De bank vraagt dit niet uit nieuwsgierigheid, maar omdat de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) haar verplicht om cliëntenonderzoek te doen zodra een transactie afwijkt van het normale patroon. Meestal wil ze twee dingen weten: waar het geld vandaan komt en waarom het nu, in dit bedrag, binnenkomt. Dat is een andere vraag dan bij een verzekeraar of in een duurzaamheidslijst — waarom een bank iets anders vraagt dan een verzekeraar terwijl het over hetzelfde onderwerp gaat is precies dit verschil in doel.

Als antwoord volstaat meestal een korte, feitelijke omschrijving: welke overeenkomst of factuur aan de betaling ten grondslag ligt, wie de tegenpartij is, en een kopie van het onderliggende stuk — factuur, contract, of verkoopovereenkomst. Heb je dat niet bij de hand, antwoord dan dat je het nazoekt in plaats van iets in te vullen dat je niet kunt staven; een gok die later niet klopt, is vervelender dan een dag uitstel. Herkomst van vermogen is overigens een bredere vraag dan alleen deze ene transactie — als de bank dat apart uitvraagt, gaat het om de herkomst van het vermogen van de onderneming, niet om deze specifieke betaling.

Grondslag: het cliëntenonderzoek uit de Wwft

Deze vragen vloeien voort uit het cliëntenonderzoek dat de Wwft aan banken oplegt: zij moeten ongebruikelijke transacties beoordelen en zo nodig melden, en daarvoor moeten ze de achtergrond van het geld kunnen begrijpen. Dat staat los van het handelsregister — de Handelsregisterwet 2007 legt vast wie de onderneming vertegenwoordigt, maar zegt niets over de herkomst van individuele betalingen. Komt de vraag samen met een verzoek om de UBO's te bevestigen, dan gaat dat over een ander deel van het cliëntenonderzoek; zie daarvoor wie de uiteindelijk belanghebbenden van de onderneming zijn.