verzekeraar wil weten welke schades mijn bedrijf eerder had wat vul ik in

Schadehistorie: aantal, oorzaak en bedrag per polisjaar

De verzekeraar wil meestal drie dingen per polisjaar: het aantal schades, de oorzaak (bijvoorbeeld brand, waterschade, aansprakelijkheid, cyberincident) en het uitgekeerde bedrag of de schadereserve. Soms wordt ook gevraagd naar lopende schades die nog niet zijn afgehandeld, en naar schades die zijn afgewezen. Vul in wat in het schadeverleden-overzicht van de huidige of vorige verzekeraar staat; dat is meestal de meest betrouwbare bron, want die komt rechtstreeks van de partij die de schade heeft uitgekeerd of beoordeeld. Ontbreekt zo'n overzicht, dan is een eigen schaderegister met datum, oorzaak en afwikkeling het alternatief — mits dat consistent is met wat er in de boekhouding staat.

Heb je geen dossier of overzicht met historische schadecijfers, vul dan geen schatting in. Een verzekeraar toetst dit vaak tegen het eigen acceptatiebeleid en tegen wat de vorige verzekeraar heeft gemeld; een geschat bedrag dat afwijkt van die bron levert meer vragen op dan een eerlijk "nog niet beschikbaar" met een toezegging om het na te leveren. Dit onderwerp wordt vaak in één adem gesteld met de vraag naar de financiële gezondheid van de onderneming, omdat schadehistorie en solvabiliteit samen het risicoprofiel bepalen dat de verzekeraar gebruikt voor de premie. Let bij gevoelige schadebedragen op de vertrouwelijkheidsknop, zodat het cijfer alleen zichtbaar is voor wie de vragenlijst daadwerkelijk beoordeelt.

Waarom banken en verzekeraars hier verschillend naar vragen

Schadehistorie staat niet in een wettelijke bron zoals de Handelsregisterwet 2007 of de Wwft — het is een eigen acceptatiecriterium van de verzekeraar, gebaseerd op diens risicomodel. Dat verklaart waarom het format per verzekeraar verschilt: de ene vraagt per schadeoorzaak, de andere per polisjaar, en een derde alleen naar het totaalbedrag boven een grens. Dat sluit aan bij het bredere patroon waarom een bank andere vragen stelt dan een verzekeraar over hetzelfde onderwerp: banken toetsen witwasrisico en kredietrisico, verzekeraars toetsen verzekerbaarheid en premie, en elk gebruikt daarvoor een eigen format zonder wettelijke basisstructuur.