wat vul ik in als de bank vraagt naar verwachte cashflow

Verwachte cashflow is een prognose, geen jaarrekening

Een vraag naar verwachte cashflow vraagt om een inschatting van toekomstige inkomsten en uitgaven, meestal voor de komende twaalf maanden. Dit is iets anders dan de vraag naar bestaande gedeponeerde jaarrekeningen: die laten zien wat er is gebeurd, een cashflowprognose gaat over wat je verwacht. De bank gebruikt dit meestal als aanvulling bij een kredietaanvraag of -herziening, om te zien of de onderneming naar verwachting aan haar verplichtingen kan blijven voldoen.

Er is geen wettelijk voorgeschreven format voor deze prognose, dus banken vragen vaak om een eigen liquiditeitsbegroting of prognosetabel, soms met een toelichting op de belangrijkste aannames. Heb je die niet paraat, dan is een reële optie om aan te geven dat de onderneming geen formele cashflowprognose opstelt en te verwijzen naar de laatst bekende financiële cijfers, eventueel aangevuld met een korte kwalitatieve toelichting. Sommige banken combineren deze vraag met een vraag over de gemiddelde betaaltermijn aan leveranciers, omdat dat een van de bouwstenen is waarmee cashflow wordt onderbouwd. Vul nooit een cijfer in dat je niet kunt uitleggen als de bank doorvraagt — een prognose zonder onderliggende aanname is voor de bank net zo min bruikbaar als geen antwoord.

Waarom hier geen vast wetsartikel voor is

Anders dan bij het handelsregister of het cliëntenonderzoek bestaat er voor een cashflowprognose geen bepaling in de Handelsregisterwet 2007 of de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme die vastlegt wat een onderneming moet aanleveren: dit is een eigen risico-inschatting van de bank, los van een wettelijke verplichting. De vraag komt dus voort uit het eigen acceptatiebeleid van de bank, niet uit een externe norm — en dat verklaart ook waarom het format per bank verschilt.