η τράπεζα ρωτά για χώρες με τις οποίες διαπραγματευόμαστε, ποιος είναι ο κίνδυνος για αυτήν

Το κίνδυνο χώρας είναι μέρος της έρευνας πελάτη, όχι της πολιτικής κυρώσεων ξεχωριστά

Η τράπεζα ρωτά για χώρες συναλλαγών επειδή αυτό είναι υποχρεωτικό μέρος της έρευνας πελάτη δυνάμει του Νόμου για την πρόληψη του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας (Wwft). Οι χώρες κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με τον κίνδυνο: χώρες με ασθενή νομοθεσία κατά του ξεπλύματος χρήματος, χώρες με αυξημένη διαφθορά, και χώρες που βρίσκονται σε λίστα κυρώσεων ή εμπάργκο, έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα. Η τράπεζα δεν ενδιαφέρεται για τους συναλλακτικούς σας εταίρους μεμονωμένα, αλλά για τη συνολική εικόνα: όσο υψηλότερο το ποσοστό των χωρών υψηλού κινδύνου στις πωλήσεις σας, τόσο πιο εκτεταμένη είναι η έρευνα πελάτη που πρέπει να διεξάγει η τράπεζα — πιθανώς με πρόσθετες ερωτήσεις σχετικά με την προέλευση των κεφαλαίων ή τα αντισυμβαλλόμενα μέρη.

Αυτό σχετίζεται στενά με το ερώτημα σχετικά με τις λίστες κυρώσεων, το οποίο συχνά συναντάτε στην ίδια ερωτηματολόγιο: βλέπε η επιχείρηση ή ένας από τους διοικητές της βρίσκεται σε λίστα κυρώσεων. Και τα δύο ερωτήματα εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό — η τράπεζα πρέπει να μπορεί να αποδείξει ότι γνωρίζει με ποιον και πού κάνει δουλειές, ακόμη και κάτω από τη έρευνα πελάτη που μια τράπεζα θα πρέπει τυπικά να διεξάγει για μια επιχειρηματική σχέση. Αν δεν έχετε έτοιμη λίστα χωρών συναλλαγών, τότε η απάντηση συχνά μπορεί να εξαχθεί από τα αρχεία σας των τιμολογίων ή τα τελωνειακά δεδομένα· αν λείπει αυτή η τεκμηρίωση, τότε είναι πιο σχετικό να το υποδείξετε παρά να επιβεβαιώσετε μια εκτίμηση ως σκληρό ναι.

Από πού προκύπτει αυτό: η αποδοχή πελάτη στο Wwft

Η υποχρέωση της έρευνας πελάτη, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης του κινδύνου χώρας, προκύπτει από τον Νόμο για την πρόληψη του ξεπλύματος χρήματος και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Αυτός ο νόμος υποχρεώνει τις τράπεζες σε μια προσέγγιση που βασίζεται στον κίνδυνο: όσο υψηλότερος είναι ο κίνδυνος ενός πελάτη ή μιας συναλλαγής, τόσο πιο διεξοδική πρέπει να είναι η έρευνα. Χώρες που χαρακτηρίζονται ως υψηλού κινδύνου από διεθνείς οργανισμούς, συνυπολογίζονται ως παράγοντας κινδύνου. Αυτό είναι ανεξάρτητο από το ερώτημα σχετικά με την προέλευση του περιουσιακού στοιχείου, το οποίο μπορείτε να βρείτε ξεχωριστά σε ποια είναι η προέλευση του πλούτου της επιχείρησης — και τα δύο ερωτήματα τροφοδοτούν το ίδιο προφίλ κινδύνου, αλλά είναι ξεχωριστά μέρη του αρχείου που πρέπει να δημιουργήσει η τράπεζα.