γιατί ρωτά η τράπεζα εάν συναλλασσόμαστε με πελάτες έξω από την Ολλανδία

Οι χώρες εκτός των Κάτω Χωρών αποτελούν μέρος του προφίλ κινδύνου

Η τράπεζα κάνει αυτήν την ερώτηση γιατί η δέουσα επιμέλεια σχετικά με τον πελάτη δυνάμει του Νόμου για την πρόληψη της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας (Wwft) υπολογίζει υποχρεωτικά το γεωγραφικό κίνδυνο. Η διενέργεια συναλλαγών με πελάτες σε άλλες χώρες — ιδίως εκτός της ΕΕ ή σε χώρες με υψηλότερο κίνδυνο νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή χρηματοδότησης τρομοκρατίας — αυξάνει το προφίλ κινδύνου που η τράπεζα αποδίδει στην επιχείρησή σας. Αυτό δεν αποτελεί υπόνοια· είναι ένα σταθερό στάδιο της δέουσης επιμέλειας που η τράπεζα πρέπει να διενεργήσει για κάθε εμπορικό πελάτη, ανεξάρτητα από τον τομέα.

Συγκεκριμένα, η τράπεζα συνήθως επιθυμεί να γνωρίζει: σε ποιες χώρες βρίσκονται οι αγοραστές και οι προμηθευτές σας, πρόκειται για περιστασιακό ή δομημένο εμπόριο, και υπάρχουν χώρες που περιλαμβάνονται σε λίστα που σχετίζεται με κυρώσεις ή σε λίστα υψηλού κινδύνου. Αυτό συνδέεται με το ερώτημα η επιχείρηση ή ένας από τους διοικητές της βρίσκεται σε λίστα κυρώσεων — ο κίνδυνος κυρώσεων και ο κίνδυνος χώρας συχνά ρωτιούνται μαζί στην πράξη, ακόμη και αν το έντυπο τα παρουσιάζει ξεχωριστά. Εάν δεν διαθέτετε διοίκηση εξαγωγών που να κατανέμει αυτό ανά χώρα, μια συνολική περιγραφή με τις σημαντικότερες περιοχές είναι συνήθως επαρκής· μην επινοήσετε ακριβή ποσοστά αν δεν τα έχετε.

Αιτιολόγηση από τη δέουσα επιμέλεια σχετικά με τον πελάτη

Αυτό προκύπτει από τη δέουσα επιμέλεια σχετικά με τον πελάτη όπως αυτή αναπτύσσεται στο Wwft: οι τράπεζες πρέπει να παρακολουθούν τη εμπορική σχέση και τις συναλλαγές βάσει μιας προσέγγισης βασισμένης στον κίνδυνο, όπου η χώρα προέλευσης και προορισμού των ροών κεφαλαίων είναι ένας από τους σταθερούς παράγοντες. Αυτή η δέουσα επιμέλεια είναι ανεξάρτητη από τον Νόμο για το Εμπορικό Μητρώο του 2007, ο οποίος ορίζει μόνο ποια είναι η επιχείρηση και ποιος τη διοικεί — αυτό σχετίζεται περισσότερο με το ερώτημα ποιοι είναι οι τελικοί δικαιούχοι της επιχείρησης. Η ίδια ερώτηση για τις χώρες δεν προέρχεται επομένως από το εμπορικό μητρώο, αλλά από την υποχρέωση της ίδιας της τράπεζας να αξιολογήσει τον κίνδυνο της σχέσης.