dlaczego bank pyta, czy pracujemy z klientami spoza Holandii

Kraje poza Niderlandami są częścią profilu ryzyka

Bank pyta o to, ponieważ badanie klienta zgodnie z Ustawą o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (Wwft) obligatoryjnie uwzględnia ryzyko geograficzne. Prowadzenie działalności z klientami w innych krajach — szczególnie poza UE, lub w krajach o wyższym ryzyku prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu — zwiększa profil ryzyka przypisany Twojej firmie przez bank. To nie jest podejrzenie; to stały etap badania, które bank musi przeprowadzić dla każdego klienta biznesowego, niezależnie od sektora.

Konkretnie bank zwykle chce wiedzieć: w jakich krajach znajdują się Twoi odbiorcy i dostawcy, czy chodzi o handel incydentalny czy strukturalny, oraz czy są wśród nich kraje znajdujące się na listach związanych z sankcjami lub listach wysokiego ryzyka. Jest to powiązane z pytaniem przedsiębiorstwo lub jeden z jego członków kierownictwa jest na liście sankcji — ryzyko sankcji i ryzyko krajowe są w praktyce często pytane razem, nawet jeśli formularz je przedstawia osobno. Jeśli nie posiadasz administracji eksportowej, która to rozbija na poszczególne kraje, zwykle wystarczy ogólny opis z głównymi regionami; nie wymyślaj dokładnych procentów, jeśli ich nie posiadasz.

Uzasadnienie z badania klienta

Wynika to z badania klienta, jak wyjaśniono w Wwft: banki muszą monitorować relację biznesową i transakcje na podstawie podejścia opartego na ryzyku, w którym kraj pochodzenia i przeznaczenia przepływów pieniężnych jest jednym ze stałych czynników. To badanie jest niezależne od Ustawy o Rejestrze Handlowym z 2007 r., która jedynie określa, kim jest przedsiębiorstwo i kto nim kieruje — to bardziej dotyczy pytania kim są ostateczni beneficjenci rzeczywiści przedsiębiorstwa. Pytanie o kraje nie pochodzi zatem z rejestru handlowego, ale z obowiązku samego banku do oceny ryzyka relacji.