waarom vraagt de bank of ik crypto activiteiten heb

De bank checkt cryptoactiviteit als witwasrisico

De bank vraagt dit omdat cryptovaluta voor haar een verhoogd-risico-indicator zijn binnen het cliëntenonderzoek dat verplicht is onder de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft). Als een bedrijf zelf handelt in crypto, betalingen in crypto ontvangt of crypto bewaart voor derden, moet de bank dat meewegen in de risicoclassificatie van de klant. Dat leidt vaak tot een aparte vraag in de vragenlijst, los van de gewone vragen over de herkomst van het vermogen van de onderneming.

Belangrijk is het onderscheid tussen drie situaties: het bedrijf handelt zelf in crypto als onderdeel van de bedrijfsvoering, het bedrijf accepteert crypto als betaalmiddel van klanten, of er is geen enkele crypto-activiteit. Voor elk van die situaties is een ander antwoord juist — "nee" invullen omdat het geen kernactiviteit is, terwijl er wel incidenteel in crypto wordt gefactureerd, is onvolledig. Heeft het bedrijf geen enkele documentatie of beleid over crypto omdat het onderwerp nooit speelde, dan is "nee, niet van toepassing" het feitelijk juiste antwoord — niet iets dat aangevuld moet worden met een toelichting die er niet is. Bewijsstukken die de bank hierbij kan vragen zijn een crypto-beleid, een overzicht van wallet-adressen of een verklaring van de wisselplatformen die gebruikt worden; zonder zo'n stuk in het dossier kan het systeem hier geen "ja" voorstellen.

Herkomst uit de Wwft, niet uit de CSRD

Deze vraag komt uit het cliëntenonderzoek van de Wwft, niet uit duurzaamheidsrapportage onder de CSRD (Richtlijn 2022/2464) — die twee worden in vragenlijsten soms per ongeluk vermengd, maar de crypto-vraag hoort bij het eerste. Ze staat meestal los van vragen over de uiteindelijk belanghebbenden van de onderneming, ook als de bank ze in dezelfde sectie plaatst.