czy prowadzę transakcje z krajami uważanymi za wysokiego ryzyka

Kraj wysokiego ryzyka to stała lista, nie własna ocena

Pytanie nie dotyczy Pani/Pana opinii na temat kraju, ale oceny zgodności z ustaloną listą. W praktyce pojawia się to jako część badania klientów, które banki i czasami również duzi klienci muszą przeprowadzić na podstawie ustawy o zapobieganiu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Ustawa ta zobowiązuje bank lub instytucję do sprawdzenia, czy istnieje związek z krajem sklasyfikowanym jako wysoko ryzykowny, i do przeprowadzenia pogłębionego badania w przypadku pozytywnego wyniku. Pani/Pana przedsiębiorstwo nie musi nic "określać" — pytania na liście faktycznie dotyczą: czy ma Pani/Pan oddziały, spółki zależne, dostawców lub przepływy pieniężne w takim kraju.

To, co jest często zapominane: nie można tego rozpatrywać oddzielnie od pytania dotyczącego ostatecznych beneficjentów przedsiębiorstwa. UBO zamieszkały lub posiadający majątek w kraju lub poprzez jurysdykcję wysokiego ryzyka zazwyczaj ma taką samą wagę jak lokalizacja tam. Pytanie dotyczące tego również wiąże się z tym: pieniądze przepływające przez jurysdykcję wysokiego ryzyka przyciągają dodatkową uwagę, nawet jeśli przedsiębiorstwo samo tam nie jest zlokalizowane. Bez konkretnej dokumentacji dotyczącej tego, gdzie znajdują się Twoje działalności, podmioty i przepływy pieniężne, etykieta ta nie może być wypełniana na podstawie założeń — musi wynikać z Twoich własnych danych strukturalnych. źródło majątku przedsiębiorstwa hangt hiermee samen: geld dat via een hoogrisicojurisdictie is gelopen, trekt extra aandacht, ook als de onderneming zelf daar niet gevestigd is. Zonder concreet dossier over waar uw activiteiten, entiteiten en geldstromen zich bevinden, is dit label niet in te vullen op basis van aanname — het moet uit uw eigen structuurgegevens komen.

Podstawą jest badanie klienta, a nie Rejestr Handlowy

Ustawa o Rejestrze Handlowym 2007 określa, gdzie przedsiębiorstwo jest zarejestrowane i kto tam figuruje jako zarządca lub pełnomocnik, ale rejestr ten nie zawiera klasyfikacji ryzyka krajów. Obowiązek oceny ryzyka krajów wynika z Ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, która zobowiązuje banki i inne instytucje objęte ustawą do badania klienta i dodatkowego badania w przypadku krajów wysokiego ryzyka. Aby udzielić kompleksowej odpowiedzi, konieczne jest zmapowanie własnych siedzieb, spółek zależnych i relacji bankowych; jest to zgodne z pytaniem u których banków przedsiębiorstwo posiada rachunki, ponieważ konto w banku w takim kraju jest często pytane osobno.