bank vraagt of ik zakenrelaties heb met een hoog risicoprofiel

Hoogrisico-zakenrelaties zijn een standaardvraag bij cliëntenonderzoek

Dit is geen incident en meestal ook geen aanwijzing dat de bank iets vermoedt. De bank moet van elke zakelijke klant weten of er relaties zijn die het risicoprofiel van de klant zelf verhogen — leveranciers, afnemers of partners in landen of sectoren die extra aandacht vragen. Dat is onderdeel van het cliëntenonderzoek dat elke bank verplicht uitvoert, niet iets wat specifiek over uw bedrijf gaat.

De vraag komt vaak samen met vragen die net iets anders klinken maar bij dezelfde toets horen: de herkomst van het vermogen van de onderneming, of de uiteindelijk belanghebbenden van de onderneming. Heeft u geen zakenrelaties met een hoog risicoprofiel — geen partijen in hoogrisicolanden, geen politiek prominente personen in de keten, geen partijen op een sanctielijst — dan is "nee" een compleet antwoord, mits u dat ook kunt onderbouwen. Twijfelt u over één specifieke relatie, dan is het preciezer om die relatie apart te benoemen dan de hele vraag met "ja" of "nee" af te doen.

Waar dit uit volgt: cliëntenonderzoek in de Wwft

De verplichting tot voortdurende controle van de zakelijke relatie, inclusief onderzoek naar de partijen waarmee de klant zaken doet, volgt uit de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme. De bank is zelf de instelling die dit onderzoek moet uitvoeren en moet kunnen aantonen dat ze het heeft gedaan — vandaar dat de vraag bij u als klant terechtkomt, ook als het risico feitelijk bij een derde partij in uw keten ligt. Dit is een ander toetsingskader dan de duurzaamheidsrapportage onder de CSRD-richtlijn of de gegevens uit het Handelsregister; verwar de vraag dus niet met gegevens over bankrelaties of met een sanctietoets, die een net andere invalshoek heeft, zoals te zien bij de vraag of de onderneming op een sanctielijst staat.