czy muszę poinformować, z którymi krajami prowadzę transakcje

Ryzyko krajowe jest standardową częścią badania klienta

Tak, w praktyce bank pyta o kraje, z którymi prowadzisz działalność, i to jest dozwolone. Wchodzi to w zakres badania klienta zgodnie z Ustawą o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (Wwft). Bank musi oceniać ryzyka, a kraje o podwyższonym ryzyku prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu są stałym kryterium. Często lista pytań nie pyta o każdy kraj osobno, ale o kraje spoza UE/EOG, lub specjalnie o kraje znajdujące się na liście ryzyka. Przeczytaj pytanie dosłownie: "klienci zagraniczni" może w praktyce oznaczać "klienci spoza UE" lub "klienci w krajach wysokiego ryzyka", a to dość się różni w tym, co musisz wymienić.

To, co konkretnie dostarczysz, zależy od sposobu sformułowania pytania: lista krajów, procent przychodów na region, lub tylko potwierdzenie, że nie prowadzisz działalności z krajami znajdujących się na liście sankcji lub ryzyka. To ostatnie dotyczy również pytania czy przedsiębiorstwo lub jeden z jego zarządców jest umieszczony na liście sankcjiponieważ ryzyko krajowe i ryzyko sankcji są przez banki często wymieniane w jednym wdechu, ale są to dwie różne testy. Jeśli nie masz gotowego przeglądu kraju klienta, rozsądnym podejściem jest pracowanie na podstawie danych z fakturowania lub CRM, i wyraźne jej oznaczenie, jeśli bank pyta o źródło.

Podstawa: badanie klienta na mocy Wwft, a nie Rejestr Handlowy

Obowiązek zgłaszania krajów związanych z działalnością nie wynika z Ustawy o Rejestrze Handlowym 2007 — ta ustawa określa tylko, kto jest przedsiębiorstwem i kto do niego należy, zobacz również kim są ostateczni beneficjenci rzeczywiści przedsiębiorstwa — ale z badania klienta, które instytucje takie jak banki muszą prowadzić zgodnie z Wwft. Ustawa ta zobowiązuje sam bank do oceny ryzyk, a ryzyko krajowe jest przy tym uznanym czynnikiem; przedsiębiorstwo dostarcza dane, które bank potrzebuje, aby móc dokonać tej oceny.